“Από τη στιγμή που ξεκινούν οι πόλεμοι, έχουν τη δική τους δυναμική, με μεταβλητές που συχνά δεν λαμβάνονται υπόψη στην αρχή (…) Η κύρια ανησυχία από την οπτική γωνία της Ουάσιγκτον είναι ότι δεν υπάρχει σαφές πλαίσιο ή φυσικό σημείο κατάληξης της εκστρατείας. Το στρατηγικό και το τακτικό πλεονέκτημα μπορούν να συνυπάρχουν με βαθιά αβεβαιότητα για το πού θα οδηγήσουν όλα αυτά”.
Αυτά έγραφε το αμερικανικό CNN σε άρθρο του για την επέμβαση στο Ιράν, ενώ το κινέζικο δίκτυο CGTN μιλούσε για “συνέπειες που θα γίνουν αισθητές πολύ πέρα από τα σύνορα του Ιράν”.
Συμπέρασμα:
Οι ιμπεριαλιστικοί ανταγωνισμοί – πόσο μάλλον οι πόλεμοι – έχουν “τη δική τους δυναμική” και δεν είναι “σχέδια επί χάρτου”.
Και το σημαντικότερο, καθόλου δεν κρίνονται όλα στην (υποτιθέμενη) “στρατιωτική υπεροπλία”, αφού η “εξίσωση” είναι πολύ πιο σύνθετη, με τις αντιθέσεις και τις αντιφάσεις που γεννάνε οι ανταγωνισμοί.
Σε κάθε περίπτωση, όλοι εμείς οι απόστρατοι, ο λαός μας, δεν πρέπει να μείνουμε “απαθείς” και “θεατές” των εξελίξεων. Πρέπει να βάλουμε τη δικής μα σφραγίδα στις εξελίξεις.
