ΝΑΤΟ και ΕΕ “τρέχουν” με γοργούς ρυθμούς την πολεμική τους προετοιμασία ώστε να είναι πολεμικά έτοιμοι έως το 2030 να αντιμετωπίσουν μια ενδεχόμενη πολεμική συμπλοκή με το αντίπαλο στρατόπεδο (Ρωσία, Κίνα κλπ).
Όσο οξύνονται οι ανταγωνισμοί για το ποιο στρατόπεδο (αλλά και μεταξύ των ίδιων των συμμαχικών δυνάμεων) θα βρεθεί στην κεφαλή διαχείρισης πλουτοπαραγωγικών πηγών, δρόμων μεταφοράς ενέργειας και εμπορευμάτων, αλλά και εδαφών (χωρών) επιρροής τους για τη στέρεα εγκαθίδρυσή τους, τόσο θα αυξάνεται και ο κίνδυνος πολεμικής συμπλοκής.
Από την άλλη, η ΕΕ εξοπλίζεται ώστε να καταστεί αυτόνομη και χωρίς την όποια βοήθεια από τις ΗΠΑ, εφόσον οι τελευταίες “κλείσουν την πόρτα ή την αφήσουν μισάνοιχτη”.
Για ακόμα μία φορά το τελευταίο διάστημα οι ΗΠΑ απευθύνουν «ερωτήματα» πολεμικής προετοιμασίας σε ΝΑΤΟικούς τους «συμμάχους» σε μία περίοδο όπου η τελική αναμέτρηση με την Κίνα οδηγεί σε όξυνση των ιμπεριαλιστικών ανταγωνισμών και αντιθέσεων και αναδιατάσσει δυνάμεις.
Σύμφωνα με την «Καθημερινή», το υπουργείο Πολέμου των ΗΠΑ έχει απευθύνει ερωτηματολόγιο σε 31 κράτη-μέλη του ΝΑΤΟ.
«Τι είναι διατεθειμένοι να κάνουν οι Ευρωπαίοι προκειμένου να υποστηρίξουν το ΝΑΤΟ, ενώ οι Αμερικανοί μειώνουν ποικιλοτρόπως το αποτύπωμά τους στην Ευρώπη;», αναφέρει η αστική εφημερίδα ότι είναι «περίπου, το νόημα» των 6 ερωτήσεων – απαιτήσεων των ΗΠΑ.
Φυσικά, τα πράγματα δεν είναι τόσο απλοϊκά, για παράδειγμα ποικιλοτρόπως έχει καταγραφεί ότι οι ΗΠΑ δεν «μειώνουν» γενικά και αόριστα το «αποτύπωμά» τους. Οι ΗΠΑ αυτή τη στιγμή διατηρούν από 80-100 χιλιάδες στρατιώτες στην Ευρώπη σε φάση που όντως αναδιατάσσονται. Για παράδειγμα μπορεί να μειώνονται στη Γερμανία αλλά στην Ελλάδα αυξάνονται. Επίσης σε χώρες που μειώνουν το προσωπικό τους στέλνουν πιο εξελιγμένα οπλικά συστήματα. Στέλνουν πιο σύγχρονα όπλα, μεταφέρουν δυνάμεις σε άλλες χώρες κ.λπ.
Οι ΗΠΑ ζητούν να μάθουν πώς οι «σύμμαχοι» τους θα φτάσουν – δαπανήσουν το 5% του ΑΕΠ τους για τον πόλεμο. Αυτό φυσικά συνδέεται με το κατά πόσο θα αγοράζονται αμερικανικά οπλικά συστήματα σε βάρος άλλων (γερμανικά, γαλλικά κ.ά.) σε περίοδο που η «στρατηγική αυτονομία» της ΕΕ εντείνει και αυτή τους ανταγωνισμούς στο ευρωατλαντικό μπλοκ. Για παράδειγμα τέτοιες γκρίνιες εκφράστηκαν από τις ΗΠΑ στην Ελλάδα και κατά την πρόσφατη επίσκεψη του υπουργού Άμυνας Νίκου Δένδια στην Ουάσιγκτον.
Ερώτηση υπάρχει και για το πώς τα κράτη σκοπεύουν να αντιμετωπίσουν «πιθανές ελλείψεις προσωπικού και, με βάση αυτή την παραδοχή, πώς θα επιτευχθεί αύξηση της επιχειρησιακής ετοιμότητας των Ενόπλων Δυνάμεων». Εν μέρει αποτυπώνει παραδοχή της δυσκολίας οι κυβερνήσεις να στρατεύσουν κόσμο στα θανάσιμα σχέδιά τους και να αναπτύξουν οι λαοί «κουλτούρα πολέμου» όπως αρέσκονται να λένε και από την άλλη την αποφασιστικότητά τους να βρουν κρέας για τα κανόνια τους.
Δύσκολοι καιροί. Χρειάζεται επαγρύπνηση και ενημέρωση.
