Ένας χάρτινος πύργος είναι το ΝΑΤΟ. Έτσι ήταν πάντα. Καταρρέει στον αέρα που σηκώνουν τα συμφέροντα. Τα ιμπεριαλιστικά συμφέροντα. Στις διαμάχες τους για το ποιος θα αρπάξει τί, πότε και από πού.
Διαβάζουμε από την ιστοσελίδα του ΝΑΤΟ:
“Στις 4 Απριλίου 1949, 12 χώρες υπέγραψαν τη Συνθήκη στο Αμφιθέατρο του Τμήματος στην Ουάσινγκτον, την πόλη που έδωσε το όνομά της στη Συνθήκη, για την ίδρυση του Οργανισμού Βορειοατλαντικού Συμφώνου (ΝΑΤΟ) .
Οι 12 χώρες ήταν: το Βέλγιο, ο Καναδάς, η Δανία, η Γαλλία, η Ισλανδία, η Ιταλία, το Λουξεμβούργο, η Ολλανδία, η Νορβηγία, η Πορτογαλία, το Ηνωμένο Βασίλειο και οι Ηνωμένες Πολιτείες.
Το 1949, ο πρωταρχικός στόχος της Συνθήκης ήταν η δημιουργία ενός συμφώνου αμοιβαίας βοήθειας για την αντιμετώπιση του κινδύνου η Σοβιετική Ένωση να επιδιώξει να επεκτείνει τον έλεγχό της στην Ανατολική Ευρώπη σε άλλα μέρη της ηπείρου”.
Η Ελλάδα προσχώρησε στο ΝΑΤΟ το 1952, μαζί με την Τουρκία.
Η Δανία και οι ΗΠΑ ήταν από τα ιδρυτικά μέλη του ΝΑΤΟ.
Τί βλέπουμε σήμερα;
Αυτά τα δύο ιδρυτικά μέλη βρίσκονται αντιμέτωπα στην απειλή ενός πολέμου. Οι ΗΠΑ απειλούν τη Δανία. Ανοιχτά. Από σύμμαχοι (φίλοι) γίνονται εχθροί. Τα συμφέροντά τους συγκρούονται.
Δανοί στρατιώτες ασκούνται καθημερινά για να αντιμετωπίσουν μια στρατιωτική αμερικανική επέμβαση στη Γροιλανδία. Σύμφωνα με τη δανέζικη κρατική ραδιοφωνία – τηλεόραση DR: “Δανοί στρατιώτες έχουν σταλεί στη Γροιλανδία που ανήκει στη Δανία και έχουν λάβει εντολή να είναι έτοιμοι για μάχη σε περίπτωση αμερικανικής επίθεσης. Τα στρατεύματα που έχουν αναπτυχθεί στη Γροιλανδία να εξοπλιστούν με πραγματικές σφαίρες”.
Στη χώρα μας, διαχρονικά τα αστικά κόμματα, προσπαθούν να μας πείσουν ότι η παραμονή μας στο ΝΑΤΟ μας εξασφαλίζει ασφάλεια.
Κανείς εφησυχασμός.
