15 πρόσφυγες νεκροί. 13 ανήλικοι – από βρέφη έως έφηβοι 15 χρόνων – νοσηλεύονται στην παιδιατρική κλινική του νοσοκομείου της Χίου, ενώ από τους 11 ενήλικες οι έξι χειρουργήθηκαν και τέσσερις νοσηλεύονται σε ΜΕΘ, αλλά οι δυο έγκυες γυναίκες έχασαν τα παιδιά που κυοφορούσαν. Με κρανιοεγκεφαλικές κακώσεις και τραύματα οι επιζώντες.
Αυτά είναι τα αποτελέσματα του εγκληματικού ναυαγίου που έλαβε χώρα στη Χίο την Τρίτη.
Συγκινητική η κινητοποίηση γιατρών και νοσηλευτών:
Την εικόνα από την κατάσταση των τραυματιών που μεταφέρθηκαν στο Νοσοκομείο στη Χίο έδωσαν χτες οι υγειονομικοί. Τα τραυματισμένα παιδιά είναι 1 έως 16 ετών, ενώ συνολικά οι πρόσφυγες και οι μετανάστες που μεταφέρθηκαν στο νοσοκομείο έφεραν σοβαρά τραύματα που οφείλονται στη «βίαιη σύγκρουση», όπως κρανιοεγκεφαλικές κακώσεις, κοιλιακά τραύματα αλλά και κακώσεις σε σπλήνα, συκώτι και νεφρά. Αρκετοί υπεβλήθησαν σε χειρουργικές επεμβάσεις.
Γιατροί, νοσηλευτές, τραυματιοφορείς και διοικητικοί έσπευσαν στο νοσοκομείο αυτοβούλως για να βοηθήσουν, όταν έμαθαν για το τραγικό περιστατικό, χωρίς να έχουν βάρδια. Ωστόσο, όπως αναφέρουν, η λειτουργία του νοσοκομείου δεν μπορεί να βασίζεται στο φιλότιμο, αλλά χρειάζεται μόνιμο προσωπικό.
Ο Ν. Παπαγιάννης, πρόεδρος των Νοσοκομειακών Ιατρών, είπε: «Για τέτοια συμβάντα δεν υπάρχει πρόβλεψη, ή κάποιο οργανωμένο σχέδιο ή οτιδήποτε τέτοιο. Όταν λοιπόν ζητάμε κάθε φορά από τις διοικήσεις, από τον υπουργό που είχε έρθει, από όλους όσους διαχειρίζονται τα του ΕΣΥ “φέρτε γιατρούς, κρατήστε γιατρούς, μη χάνετε τους γιατρούς τους επικουρικούς, κάντε τους μόνιμους”, οι απαντήσεις που παίρνουμε είναι αστείες μπροστά σε αυτά που ζήσαμε χθες».
Ο Β. Βασιλειάδης, διευθυντής της Ορθοπεδικής κλινικής, εξέφρασε τη θλίψη του για το τραγικό συμβάν εκ μέρος όλου του προσωπικού και επεσήμανε κι αυτός ότι το νοσοκομείο χρειάζεται προσωπικό: «Όλοι όσοι δουλεύουν στο νοσοκομείο δίνουν παραπάνω από τις δυνάμεις τους. Δηλαδή δουλεύουν εξαντλητικά ωράρια, ρεπό τα οποία δεν παίρνουν ποτέ, άδειες τις οποίες δεν μπορούν να πάρουν, διότι δεν υπάρχει κάποιος να τους αντικαταστήσει. Και, παρ’ όλα αυτά, σε πρώτη ευκαιρία χθες πραγματικά ήρθαν όλοι, και αυτοβούλως, χωρίς να τους φωνάξει κανείς, ήρθαν όλοι να βοηθήσουν».
