Η ιμπεριαλιστική σύγκρουση ΗΠΑ-ΕΕ-ΝΑΤΟ και Ρωσίας στην Ουκρανία κλιμακώνεται, όπως κλιμακώνεται και ο ιμπεριαλιστικός ανταγωνισμός για την πρωτοκαθεδρία στο διεθνές ιμπεριαλιστικό σύστημα. Με αφορμή αυτή την κλιμάκωση, έρχονται στο προσκήνιο ο «εκσυγχρονισμός» των πυρηνικών οπλοστασίων, πυρηνικές ασκήσεις, εγκατάσταση πυρηνικών σε ακόμα περισσότερες ευρωπαϊκές χώρες και ευθείες απειλές για την χρήση τους, καθόσον μετά τη λήξη της Συνθήκης New START μεταξύ ΗΠΑ και Ρωσίας στις αρχές Μάρτη δεν υπάρχει πλέον καμία συμφωνία για τον έλεγχο των πυρηνικών όπλων.
Ήδη ο Γάλλος πρόεδρος Εμ. Μακρόν τον περασμένο Μάρτη δήλωσε ότι η Γαλλία φιλοδοξεί να παίξει ρόλο «προηγμένης πυρηνικής ομπρέλας» για ευρωπαϊκά κράτη. Παίρνοντας τη σκυτάλη, οι ΗΠΑ φέρεται να συζητούν «εμπιστευτικά» το ενδεχόμενο ανάπτυξης πυρηνικών όπλων ή αεροσκαφών ικανών να φέρουν πυρηνικά σε επιπλέον χώρες-μέλη του ΝΑΤΟ στην Ευρώπη.
Σύμφωνα με πληροφορίες που δημοσίευσαν οι Financial Times, Αμερικανοί αξιωματούχοι έχουν δηλώσει ότι είναι ανοιχτοί για επέκταση και πέρα από τις έξι χώρες που φιλοξενούν ήδη τέτοια αμερικανικά μέσα.
Το πρόγραμμα πυρηνικού διαμοιρασμού (nuclear sharing) του ΝΑΤΟ επιτρέπει σε μη πυρηνικές χώρες να συμμετέχουν στον σχεδιασμό και την εκπαίδευση για πυρηνικές αποστολές, χωρίς να αποκτούν δικά τους πυρηνικά όπλα.
Σήμερα, οι ΗΠΑ διατηρούν περίπου 100-150 βόμβες B61 σε βάσεις στο Βέλγιο, τη Γερμανία, την Ιταλία, την Ολλανδία, την Τουρκία και τη Βρετανία.
Τα όπλα παραμένουν υπό αποκλειστικό αμερικανικό έλεγχο και φύλαξη, ενώ τα ΝΑΤΟικά αεροσκάφη (F-35, F-15, Tornado) εκπαιδεύονται για την πιθανή χρήση τους με άδεια του Αμερικανού Προέδρου.
Ο γγ του ΝΑΤΟ Μαρκ Ρούτε δήλωσε ότι, παρότι οι ΗΠΑ στρέφονται προς άλλα θέατρα, η συνολική αποτροπή στην Ευρώπη πρέπει να παραμείνει αμετάβλητη: «Αν κάποιος επιτεθεί, η απάντηση θα είναι καταστροφική».
Οι σχετικές συζητήσεις έρχονται εν μέσω έντονης ανησυχίας στην Ευρώπη για τις κινήσεις της αμερικανικής κυβέρνησης να αποσύρει στρατεύματα και κρίσιμα συμβατικά συστήματα από την ήπειρο, μετατοπίζοντας την εστίαση προς την Ασία και την αντιπαράθεση με την Κίνα.
Χώρες της ανατολικής πτέρυγας του ΝΑΤΟ, όπως η Πολωνία και τα κράτη της Βαλτικής, εκδηλώνουν ενδιαφέρον για «φιλοξενία» αεροσκαφών που είναι πιστοποιημένα και εκπαιδευμένα να φέρουν και συμβατικά και πυρηνικά όπλα (Dual-Capable Aircraft – DCA).
Η Γαλλία από την πλευρά της, το μόνο μέλος της ΕΕ με πυρηνικά όπλα μετά την αποχώρηση της Βρετανίας (τα πυρηνικά της οποίας έτσι κι αλλιώς είναι «εξαρτημένα» από τις ΗΠΑ) ανακοίνωσε τον περασμένο Μάρτη τα σχέδιά της να παίξει ρόλο «προηγμένης πυρηνικής ομπρέλας» για ευρωπαϊκά κράτη, ανάμεσά τους και για την Ελλάδα – με την ελληνική κυβέρνηση να σπεύδει να δηλώσει πρόθυμη για εμπλοκή σε αυτά τα επικίνδυνα σχέδια.
Εκτός από την Ελλάδα, την ένταξή τους στη γαλλική «πυρηνική ομπρέλα» έχουν ανακοινώσει μέχρι στιγμής η Γερμανία (ως «βασικός εταίρος»), η Βρετανία, η Πολωνία, η Ολλανδία, το Βέλγιο, η Σουηδία και η Δανία.
Οι χώρες της εν λόγω «ομπρέλας», όπως η Ελλάδα, θα μπορούν να φιλοξενούν πυρηνικά στο έδαφός τους, να συμμετέχουν σε πυρηνικές ασκήσεις και ως εκ τούτου να γίνουν στόχος πυρηνικού πλήγματος από «εχθρικές δυνάμεις» στο όνομα των «ευρωπαϊκών συμφερόντων».
Υπενθυμίζεται ότι μέχρι το 2001, η Ελλάδα φιλοξενούσε αμερικανικά πυρηνικά όπλα στην αεροπορική βάση του Αράξου, όπου λειτουργούσε η 731η Μοίρα Υποστήριξης Πυρομαχικών.
Τον περασμένο Μάρτη, δημοσιεύματα στον τύπο ανέφεραν πως στο πλαίσιο της «αμυντικής» συμφωνίας Ελλάδας – Γαλλίας το στρατηγικό αεροδρόμιο του Αράξου προορίζεται για μετασταθμεύσεις γαλλικών μαχητικών που φέρουν πυρηνικά όπλα.
Επίσης, η Ελλάδα παραμένει ενεργό μέλος της ΝΑΤΟικής «Ομάδας Πυρηνικού Σχεδιασμού (Nuclear Planning Group – NPG) και του επίσης ΝΑΤΟικού προγράμματος «Υποστήριξη Πυρηνικών Επιχειρήσεων με Συμβατικές Αεροπορικές Τακτικές» (Support of Nuclear Operations With Conventional Air Tactics – SNOWCAT), προσφέροντας συμβατική υποστήριξη σε πυρηνικές αποστολές.
