Διαφημιστικές εταιρείες που έχουν μισθώσει τα υπουργεία άμυνας της ΕΕ αναλύουν το γυναικείο κοινό, αφού πρώτα ομολογούν κυνικά ότι οι παραδοσιακές στρατιωτικές ιαχές αφήνουν παγερά αδιάφορες τις νέες γυναίκες.
Έτσι, επιστρατεύουν μια άκρως ύπουλη ψυχολογική και οπτική στρατηγική.
Χαρακτηριστικό παράδειγμα η Ιρλανδία, με την καμπάνια «Yes. You. Can.» («Ναι. Μπορείς.») των Ενόπλων Δυνάμεων που σχεδιάστηκε, σύμφωνα με τους δημιουργούς της, ειδικά για να «γεφυρώσει το χάσμα στρατολόγησης μεταξύ των γυναικών».
Οι διαφημιστές της εταιρείας «Public House» μελετούν αυτό που ονομάζουν «αυτοαποκλεισμό» (self-exclusion), την τάση δηλαδή των γυναικών να απορρίπτουν τη στρατιωτική καριέρα πριν καν κάνουν αίτηση, και προσπαθούν να τους πλασάρουν τον στρατό ως ένα ιδανικό περιβάλλον «ψυχοθεραπείας» και προσωπικής ενδυνάμωσης!
Το διαφημιστικό βίντεο δεν δείχνει τανκς και εκρήξεις. Αντίθετα, ακολουθεί μια νέα γυναίκα που παλεύει με τις στιγμές της «αυτοαμφισβήτησης» για να βρει τελικά την «αυτοπεποίθησή» της και το «προσωπικό της δυναμικό» φορώντας τη στολή της παραλλαγής, με το βλέμμα στραμμένο πάντα στα ιμπεριαλιστικά σφαγεία του παρόντος και του μέλλοντος.
Εδώ δεν μιλάμε απλώς για μια κλασσική προσπάθεια χειραγώγησης. Μιλάμε για προπαγανδιστική ξετσιπωσιά, με τα κοράκια του πολέμου να αξιοποιούν τα αδιέξοδα, τα πολυεπίπεδα άγχη και τις ανασφάλειες που γεννάει ο ίδιος ο καπιταλιστικός τρόπος παραγωγής στις γυναίκες της εργατικής τάξης για να τις πείσουν πως η «διέξοδος» για τα όσα νιώθουν και βιώνουν βρίσκεται στην κατάταξη στον στρατό! Με τον τρόπο αυτό, η αστική τάξη προσπαθεί να ταυτίσει τη γυναικεία χειραφέτηση με την …ικανότητα των νέων γυναικών να χειρίζονται τα σύγχρονα ΝΑΤΟικά οπλικά συστήματα. Θέλουν τη νέα γυναίκα «ίση» στο να σκοτώνει και να σκοτώνεται για τα κέρδη των ενεργειακών κολοσσών και των εφοπλιστών, σπέρνοντας τον θάνατο και την προσφυγιά σε άλλες γυναίκες και παιδιά ανά τον κόσμο.
